Een eerbetoon aan Jarig Lont

Do silst de sinne fine, op dizze donkerblauwe jûn
Do silst foargoed ferdwine, do hast dyn ste al fûn.
Stoaregest yn 'e ruten, do spegelst dysels werom.
Ik kin de kleden slute, dat ôfskie hiest al nommen.

Eins woe 'k fan alles witte, wylsto hjir no noch bist.
Mar wy moatte samar litte, omdatst' eins neat mear sizze kinst.
We prate net oer juster en we sprekke net fan moarn.
Wy swije yn 't tjuster en ik pak dy by dyn hân.

Op een dag drink je geen Grolsch meer.
Loop je nooit meer door je stad.
Op een dag komt er geen dag meer.
Ook al ben je het nog niet zat.

Vergeef me, dat ik zo door zeur, maar heb je de sleutels bij de hand.
Van die hele grote voordeur, in dat ver beloofde land.
Dan lach je tranen in je ogen en we nemen er nog een.
Van die sleutels is gelogen, een open deur voor iedereen.

Op een dag drink je geen Grolsch meer.
Loop je nooit meer door je stad.
Op een dag komt er geen dag meer.
Ook al ben je het nog niet zat.

Maar pa wat zal ik zeggen als jij je ogen sluit voorgoed.
Als we jou je graf inleggen, iets van Finkers is dat goed?
Of Wilmink, als 't maar Twents is, dat lijkt me ook wel wat.
In de kerk alsof het mis is, voor je 't weet dan he' je 't had.

Op een dag drink je geen Grolsch meer.
Loop je nooit meer door je stad.
Op een dag komt er geen dag meer.
Ook al ben je het nog niet zat.

Do silst de sinne fine op dizze donkerblauwe jûn.
Foar ivich sil 'r skine, do hast dyn frede fûn.

Gerrit Breteler

naar een gedicht van Willem Wilmink

Op nen dag

Op nen dag dreenk iej gin Grolsch meer…
loop iej nich meer deur de stad.
Al oew wille, al oew hartzeert
he'j dan had.

Wichter, laandskopn en steedn,
alns wa'j machtig mooi hebt vundn,
tookomstplann en verleedn
goat te grundn.

n Eenn wil zich nich oavergevn
en mut liedn töt e rust,
n aander means passeert zien leavn
onbewust.

Loa'w der nog meer eenn nemn,
gun oe nog wat zit in t gat:
veur a'j t wet kö'j niks meer hebn…

dan he'j t had.

Het stormt. In Nederland en in de wereld.
Er gaat veel niet goed en er is veel om je zorgen over te maken.

Maar er zijn ook heel veel goede ontwikkelingen en dat willen wij laten zien:
Midden in de storm willen wij wijzen op de regenboog – eeuwenoud teken van hoop.

De zeer oude zingt

‘… Er is niet meer bij weinig
Noch is er minder
Nog is onzeker wat er was
Wat wordt wordt willoos
Eerst als het is is het ernst
Het herinnert zich heilloos
En blijft ijlings
Alles van waarde is weerloos
Wordt van aanraakbaarheid rijk
En aan alles gelijk
Als het hart van de tijd
Als het hart van de tijd

Alles van waarde is weerloos
Wordt van aanraakbaarheid rijk …’.

Dit is de centrale zin uit het gedicht van Lucibert de “De zeer oude zingt”

Het gedicht gaat over voorspoed en tegenspoed, over idealen en idealisten, over hoogmoed en vernedering, macht en onmacht. Over afscheid…
De “zeer oude” in het gedicht vertelt het lied van verstilling en kwetsbaarheid.
De kwetsbaarheid van al die kwesties die beginnen als groots, ernstig, imposant.
Vernietigend – zo je wilt.

Kwesties die na verloop van tijd vervagen en verworden tot bijna onbegrepen echo’s uit het verleden: ‘wat wordt wordt willoos’ en vervaagt ‘weerloos’ – ‘heilloos’ en ‘ijlings’.
Als herinneringen. Die ten slotte deel uitmaken van het ‘hart van de tijd’.

    Al kon ik nog zozeer                                             Al blies ik trompet
    in prachtige termen                                               hoog van de toren
    mijn redes afsteken                                              al zong ik in koren
    en wist ik wijze woorden                                         de sterren van de hemel, 
    op ieder gebied                                                    het hoogste lied 
    maar had ik de liefde niet                                      maar had ik de liefde niet 
    dan was het toch meer                                          dan klonk het toch net 
    wat trommelgekletter                                            als toeters en bellen.  
    gezwets en geschetter                                           Ik had niets te vertellen 
    had ik de liefde niet.                                             had ik de liefde niet.

Want liefde is echt    
en liefde is aardig    
is open, oprecht    
en eerlijk, rechtvaardig.    
‘t Is liefde die ziet    
hoe opnieuw te beginnen     
die ieder verdriet     
ook de dood kan overwinnen.    

 Tekst: Karel Eykman

Ik ben trots op Nederland.
Ik ben ook trots op onze grondwet.

Artikel 1:Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

Daar wil ik nog heel lang trots op kunnen zijn.

Ze trekken over bergen
doorkruisen de woestijn
of zwerven over zeeën
om vrij te zijn

Iedereen blijft hopen
dat hij nog een toekomst heeft
rust voor zijn vermoeide hoofd
een plek waar hij in vrede leeft
als je maar dichtbij blijft
gaan we hand in hand
en zullen we de grens passeren
van een beter land

Auteur: Willem Wilmink
Componist: Lori Spee

Een liefdevol troostliedje schitterend gezongen door Herman van Veen.

Die voorgenome oorgrensreservaat van Suid-Afrika, Zimbabwe en Mosambiek sal ekotoerisme bevorder en die bewaring van biodiversiteit in die streek ‘n reuse-hupstoot gee.

Die nuwe vredespark sal oor ‘n wyer verskeidenheid grootwild beskik as enige ander reservaat van dieselfde grootte en sal ‘n groot bydrae lewer tot bewaring. “Dit sal ook help om ‘n kultuur van samewerking en vrede te vestig,” het Hanks gesê.

Begin december zijn twee wildparken in Zuid-Afrika en Mozambique samengesmolten tot één groot Peace Park.
Het is een onorthodoxe oplossing voor grensconflicten: maak een natuurpark van het betwist gebied en laat de lokale bevolking er de kost verdienen.
Een idee van Dr. Anton Rupert, voorzitter van het Wereld Natuur Fonds in Zuid-Afrika, die samen met Prins Bernhard in 1997 de Peace Parks Foundation oprichtte.

Een Peace Park levert diverse voordelen op: dieren kunnen ongehinderd door grenzen rondtrekken en armoede onder de plaatselijke bevolking vermindert door het ontstaan van nieuwe banen uit toerisme en parkbeheer. Bovendien krijgen de betrokken landen door zo’n gedeeld park een gezamenlijk belang, en daarmee helpt het de vaak gespannen contacten tussen landen over grensgebieden verbeteren. Met recht een Peace Park dus!
Het heeft negen jaar geduurd voordat het Great Limpopo Transfrontier Park geopend kon worden. De presidenten van beide landen tekenden al in 1997 een overeenkomst, maar daarna begon de moeizame strijd om lokale gemeenschappen en stamhoofden voor het plan te winnen. Peace Parks beschikt daartoe over 160 ‘facilitators’ die de mensen ervan moeten overtuigen dat ze er beter van worden.

“Dit sal egter ‘n ruk duur voordat die grense oopgestel kan word. Die reservate in Mosambiek is erg geraak deur die jare lange burgeroorlog,” het Hanks gesê. Volgens hom moet die tekort aan personeel en infrastruktuur in dié reservate eers aangepak word en wildsiektes moet in ag geneem word.

Sowat 72% van die beoogde vredespark is in Mosambiek met 21% in Suid-Afrika en 7% in Zimbabwe.

Aan volgende Peace Parks wordt gewerkt:
Nelson Mandela is al een paar keer naar de gedemilitariseerde zone tussen Noord- en Zuid Korea geweest. Eén van de opties is om van dit gebied een vredespark te maken, want in deze zone van 240 bij 5 kilometer komen allerlei bijzondere planten- en diersoorten voor, die je nergens anders ziet. Het gebied heeft, met de Siberische tijger en bijzondere vlindersoorten, potentie voor toerisme.

Een paar dagen geleden was ik aan het surfen op het wereldwijde web. Via 16miljoenmensen kwam ik op een leuke site met allemaal bijzondere uitspraken over bezit en ethische bedrijfsvoering.
Van Confucius tot hedendaagse managementgoeroes.
Vandaag heb ik er één geschikte uitgezocht om de uitspraak van Mandela te vervangen. Het werd Mahatma Gandhi over behoefte en hebzucht.

Tevreden over deze keuze ging ik op zoek naar een onderwerp voor een nieuw logje. De spelende mens (ook een bezoekje waard) bracht me bij de weggeefwinkels.
Eén keer eerder over gehoord: hier kun je spullen die je niet meer nodig hebt brengen en anderen die iets nodig hebben kunnen het er gratis weghalen.

Nu heb ik de laatste tijd erg veel moeite met het uitzoeken van geschikt nieuws en vaak keur ik halverwege het schrijven m’n zelfgekozen onderwerp weer af.
Maar vandaag heb ik bijzonder materiaal in handen. Het idee achter weggeefwinkels is het bieden van een winkel waar het nu eens niet om geld draait, maar om medeleven en respect.

En het motto van deze winkels is diezelfde uitspraak van Mahatma Gandhi: Er is genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht.

Als dat niet bijzonder is!!??

Ook de inwoners van Luanda, de hoofdstad van Angola, maken zich op voor het jaarlijkse carnaval. Tienduizenden mensen zullen zich vergapen aan het hoogtepunt van het driedaagse feest: de parade. Spectaculaire kostuums, drums en praalwagens zullen voorbijtrekken.

Onder de feestgangers in de parade een opmerkelijk initiatief van het Angolan Network of Aids Service Organisations’. Ze zullen de Bloco Vermelho (de rode groep) vormen, een groep van 1500 jongeren gekleed in rood en wit die een speciaal voor de gelegenheid gemaakt lied zullen zingen. De tekst: ‘My friend, be careful. My friend, dangers lurks. My friend, this carnival, let us sing: condoms are cool, condoms are nice.’ De jongeren delen condooms uit tijdens de optocht.

De bloco doet tijdens de parade niet mee om de prijzen, die worden verdeeld onder de reguliere deelnemers aan de parade. Het zijn vooral de mensen uit de sloppenwijken en de buitenwijken die meedoen aan de parade. In hun wagens en speciaal gemaakte liedjes steken zij van oudsher de draak met het gezag.

Op z’n 700 scholen in Vlaanderen is het vandaag dikke-truiendag. Om energie te besparen staat de verwarming lager en zitten de kinderen en leraren in een dikke trui in de klas.

Samen stoten ze deze dag minstens 156 ton CO2 minder uit.
Dit komt overeen met een wagen die 780.000 km aflegt. Dit is 19,5 maal rond de evenaar rijden.

Met de actie willen de scholen laten zien dat ze achter het Kyoto-protocol staan dat een jaar geleden in werking trad. De deelnemende landen hebben toen afgesproken om tot 2012 hun uitstoot van broeikasgassen fors te verminderen.

Er wordt ook van alles georganiseerd op de scholen, zoals een dans-je-warm-fuif, en een energiedebat en de verkiezing van de leukst ‘ingeduffelde’ leerkracht.